تغذیه گاو باید بهصورت علمی و بر اساس مرحله تولید، سن، وزن زنده و نژاد تنظیم شود. گاوهای شیری در دورههای مختلف مانند خشکی، انتقال و اوج شیردهی نیازهای تغذیهای متفاوتی دارند. استفاده از علوفه باکیفیت مانند یونجه، سیلوی ذرت و کاه فرآوریشده در کنار کنسانتره متعادل باعث تأمین انرژی و پروتئین مورد نیاز دام میشود.
کمبود مواد معدنی مانند کلسیم، فسفر و منیزیم میتواند منجر به بیماریهایی مانند تب شیر، لنگش و کاهش تولید شود. همچنین استفاده از مکملهای ویتامینی، بافرها و افزودنیهای خوراکی موجب بهبود عملکرد شکمبه و افزایش راندمان تولید شیر خواهد شد. تنظیم دقیق جیره نهتنها تولید را افزایش میدهد، بلکه هزینههای دامداری را نیز به شکل چشمگیری کاهش میدهد.